Altijd te weinig tijd

Eigenlijk was het weekend niet echt veel korter dan anders (hoewel we natuurlijk erg verwend zijn met weekenden van vier dagen zo nu en dan…), maar voor ons allebei voelde het wel als veel te kort…

We gingen vrijdagavond rond etenstijd van start. Mijn liefvriendje moest gewoon werken die dag, dus ik ben pas aan het einde van de middag, met een tas vol boodschappen, zijn richting opgegaan. Gelukkig trof hij deze keer geen files onderweg en was dus aardig op tijd. We zijn snel de stad ingegaan voor wat noodzakelijke (en ook totaal niet noodzakelijke, maar wel heel leuke) aankopen.
Bij thuiskomst moest er nog gekookt worden, en we aten dus pas tegen negen uur … De rest van de avond hebben we lekker lui onderuit doorgebracht. Soms is dat zó lekker !

Zaterdag daarentegen was een drukke dag. We werden om één uur in de kerk verwacht voor de eerste communie van ons oudste neefje. Voor die tijd zijn we nog even mijn liefvriendje’s kids gaan ophalen, en zowaar, we waren allemaal op tijd ! Na een ietwat lange en rumoerige, maar omdat we met bijna de hele familie bij elkaar zaten, ook erg gezellige viering, was het feest. Gelukkig was het prachtig weer, dus konden we lekker buiten zitten. Het feestvarken was erg blij met zijn kadootjes en we hebben een erg gezellige middag gehad. Voor de kinderen was een springkussen geregeld, en toen we allemaal een beetje trek kregen, maakte een heuse frietwagen zijn opwachting. Erg leuk én lekker !

We konden niet tot het einde van het feestje blijven, want die avond werden we verwacht op de dansschool van mijn liefvriendje’s dochter, die samen met haar vriend moest afdansen. Dus gewapend met een bos bloemen maakten we samen met de jongste zoon een lange rit om daar bij te zijn. Wat een leuke avond ! Behalve kijken naar en genieten van het dansen (en wat deden ze het goed !) hebben we zelf ook nog enkele malen een dansje gewaagd. Wat hebben we gelachen ! Allebei enorm eigenwijs, niet willen toegeven dat dat tussenpasje er wél bij hoorde, links en rechts door elkaar halen, een linkse draai rechtsom nemen en diverse keren bijna de slappe lach krijgen. Wij maakten een dansje… Later heb ik, na enig aandringen van de vriend van liefvriendje’s dochter,  nog even ernstig fanatiek meegedaan met een solodans die ik helemaal niet kende (maar wel mooi heel erg snel onder de knie had *tatatataaaaa*). Pffff, wárm dat ik het had…maar ik had wel ontzettend veel lol !
Eenmaal thuis hadden we het wel gehad, we waren zo moe... Dicht tegen elkaar aan hebben we na liggen genieten van de heerlijke dag en zijn zo, natuurlijk weer veel te laat, ingeslapen. 

Gisteren hebben we een enorm gat in de dag geslapen. Ik was al heel vroeg in de ochtend een paar keer wakker geweest, maar elke keer weer lekker in slaap gevallen. Toen we uiteindelijk écht wakker werden, was het al bijna middag. Oeps… daar gingen onze plannen ! Nou ja, dan maar gewoon lekker thuis blijven en wat aanrommelen. Eigenlijk vonden we dat nu veel fijner dan weer er op uit te gaan. We zijn best vaak samen, maar daar zijn dan bijna altijd anderen bij. Écht samen, met z’n tweeën, dat komt eigenlijk steeds minder voor. Dus deze dag zonder verplichtingen en anderen om ons heen was wel heel erg fijn. We hebben het gewoon druk, met dagelijkse dingen, werk, verplichtingen, familie, vrienden, allerlei activiteiten. Natuurlijk is dat allemaal leuk, en we kiezen er ook zelf voor, maar toch hebben we er ‘s avonds nog een gesprek over gehad, over die tijd voor ons samen die steeds minder wordt. Tijd die we wel heel erg belangrijk vinden, tijd die we soms uit gestolen uurtjes halen, tijd die we niet willen missen. Food for thought, dát in ieder geval…

Mijn liefvriendje voelde zich niet lekker en is aan het einde van de middag in een diepe slaap gevallen. Na even bij hem te hebben gelegen, ben ik me maar nuttig gaan maken. De gebruikelijke puinhoop moest weer worden opgeruimd, er was dus nog wel het een en ander te doen. Toen ik hem na ruim een uur ging wakker maken, was het huis al aan kant, en werd het tijd om te eten. Gelukkig voelde hij zich weer beter ! Na het eten hebben we nog even tijd voor elkaar genomen, nog even fijn gepraat samen, daarna de boel ingepakt, en zijn in onze eigen auto’s weer (buiten-)huiswaarts gekeerd. Tijdens de rit waren we wel telefonisch in gesprek met elkaar, want zoals al gezegd, we hadden allebei het gevoel dat het weekend veel te kort was, dat we het nog lang niet hadden afgesloten… Een gevoel met twee kanten, enerzijds jammer dat het weekend al voorbij is, anderzijds een fijn gevoel dat we blijkbaar zo graag bij elkaar zijn dat de tijd die we samen hebben gewoon te kort is…

Komend weekend zien we elkaar weer gelukkig, zelfs al eerder ook ! Er wordt komende week weer druk gerepeteerd met het familiebandje, het optreden komt in zicht en we hebben nog heel wat te doen ! Én, heel spannend, volgende zondag gaan onze wederzijdse kinderen elkaar ontmoeten, en zullen zijn kids ook mijn lief leren kennen…
Wat een leuke vooruitzichten weer !

Zoveel lieve mensen...

...heb ik om me heen ! Deze week heb ik een groot aantal weer mogen ontmoeten. Zo leuk is dat, als je de mensen met wie je voornamelijk virtueel contact hebt, ook in real life tegenkomt. Er gaat tenslotte niets boven ‘live’ contact, elkaar in de ogen kunnen kijken en even heerlijk knuffelen !

Woensdag had ik een supergezellige #tweetup met een bijzondere en lieve vrouw. Een vrouw met wie ik al langere tijd mooie msn-gesprekken heb, die ik onlangs heb ontmoet en met wie het fijn kletsen is. Ze kwam bij me op bezoek, we hebben samen koffie gedronken en later geluncht, en heel fijn met elkaar gepraat. Zeker weten dat dat vervolgd gaat worden !

Gisteren ben ik naar een, door een andere lieve vriendin georganiseerd PolyamorieCafé geweest. Mijn mannen gingen deze keer niet met me mee, maar na een gezellig WhatsApp gesprekje, had ik ineens een date om samen met mijn supervrouw-twitter-gezellig-vriendin te gaan!  Leuk ! We spraken af eerst even een hapje te eten samen (het PolyCafé werd georganiseerd in een restaurant, dus dat kwam wel heel goed uit) en dat was een supergezellig dinertje. Heerlijk gegeten, enorm gelachen en natuurlijk uitgebreid bijgekletst. Zo vaak zien we elkaar niet, en in real life bijkletsen is veel leuker dan via WhatsApp of msn.

Het PolyamorieCafé was ontzettend druk bezocht, een hele grote groep mensen was aangeschoven om met elkaar van gedachten te wisselen over polyamorie en alles wat daarbij komt kijken. Zo’n avond voorziet dus duidelijk in een behoefte. Voordat we begonnen was er tijd voor koffie, en had ik het gevoel dat ik op een soort van poly-reünie was beland. Zo leuk om al die bekenden, waaronder mijn lotgenoot-en-nog-heel-veel-meer-vriendin, weer te zien. De begroetingen waren allerhartelijkst en alle knuffels en omhelzingen deden me zo goed !

Omdat de groep zo groot was, was de werkvorm iets anders dan anders. Na een centrale voorstelronde werd de groep deze keer, aan de hand van thema’s waar men over wilde praten, in kleinere groepen verdeeld, die met elkaar over dat thema gingen praten. Mij was de eer en het vertrouwen gegeven om als een soort van gespreksleider met één van deze groepen van gedachten te wisselen. Heel leuk om te doen, heel interessant om ieders verhalen en vragen te horen en heel fijn om zo over vaak gevoelige zaken, met mensen die elkaar begrijpen, te kunnen praten.

Na afloop was er natuurlijk nog tijd om gezellig na te borrelen. Daar houden wij erg van, dus ook dat onderdeel van de avond was erg leuk… Het was dus een erg gezellige en wederom leerzame avond. En heel gaaf om dat te delen met die leuke supervrouw uit de Randstad, die onverwacht met me mee was gegaan… Thanks meissie !

Zoveel lieve mensen om me heen… Diepe vriendschappen die al jaren en jaren bestaan, vriendschappen die recent zijn ontstaan, allemaal zo ontzettend mooi en waardevol… Ik ben er zo heel blij mee, geniet enorm van al die contacten, zowel virtueel als in real life. Al die warmte maakt me dankbaar, en alle liefdevolle aandacht raakt me soms heel diep.

Wow… zo blij met jullie allemaal !!

Een jazzy weekend !

Pinksteren betekent muziek !

Vier dagen lang overal bands en orkesten, een overvol stadscentrum en heel veel bier en gezelligheid. Het was weer super !
Ik heb ontzettend genoten van een meer dan leuk jazz-festival !
En natuurlijk niet alleen van het festival, het weekend was sowieso heel erg heerlijk !

Donderdag begon dat weekend al een beetje, met in de middag een erg gezellige koffie-deet met leuke man… Altijd fijn om lekker bij te kletsen, kappoetsjino te drinken en, hoe kan het ook anders, ontzettend te lachen. Serieuze gesprekken schuwen we echter ook niet. Dat maakt deze vriendschap dan ook erg bijzonder. De enorme klik die leuke man en ik hebben, wordt elke keer weer bevestigd. Begrip voor maar ook weerwoord naar elkaar, dezelfde (soms heel flauwe) humor en het gevoel alles tegen elkaar te kunnen zeggen zijn maar een paar aspecten van hoe onze vriendschap in elkaar steekt. Ik ben er erg blij mee !! 

Donderdagavond was ook al een muzikale avond, toen was er weer een repetitie gepland met het familiebandje. De kinderen waren er niet allemaal, dus was er wat meer één op één tijd deze keer. Het is prachtig om te zien hoe enthousiast ze zijn, en hoeveel vooruitgang ze boeken. Ik was van te voren al naar mijn liefvriendje gereden om vanuit zijn huis met één auto verder te gaan. Omdat hij pas laat thuis was had ik lekkere broodjes gesmeerd, die we gezellig onderweg  in de auto hebben opgegeten. En na afloop van de repetitie was er ook nog een uurtje tijd voor ons samen… Altijd fijn om even na te praten én vooruit te plannen, want dat lange weekend, dat moest nog beginnen natuurlijk !

Vrijdag was voor mij een dag van poetsen en opruimen. Mijn liefvriendje was er ’s avonds al bijtijds, zodat we allemaal samen konden eten. En die avond begon ook het jazz-festival, dus togen we gedrieën met de trein naar de stad. We hebben goede bands gezien, leuke bekende en onbekende mensen ontmoet en heel wat afstanden afgelegd, want de podia stonden door het hele stadscentrum. Na een toch wel redelijk aantal biertjes (……) hebben we ’s nachts lekker decadent een taxi naar huis genomen.

Zaterdag: we hadden een feestje ! We vierden de verjaardagen van oudste, tweede en jongste, die allemaal in een kort tijdsbestek jarig zijn, allemaal tegelijk. Best handig, je hoeft maar één keer zo’n berg boodschappen te doen (deze keer deden mijn mannen dat samen !), taart en andere lekkere dingen in te slaan, en ook voor het bezoek is het wel prettig lijkt me. In plaats van drie keer in een paar weken tijd te ‘moeten’ langskomen voor een verjaardag, sla je zo drie vliegen in één klap ! De meeste mensen die er waren zijn op de hoogte van mijn relatie met mijn liefvriendje, maar een vriendin die het niet weet en hem dus ook niet kent, keek toch maar vreemd op toen hij haar vroeg of ze nog iets wilde drinken, en toen ze hem elke keer drankjes zag halen voor iedereen... En nee, ze heeft nergens naar gevraagd, ook niet toen ik haar bij het uitzwaaien heel even alleen sprak...

Nadat het vriendje van oudste samen met mijn lief voor een enorme stapel pizza’s had gezorgd, die we gezamenlijk in no time soldaat hadden gemaakt, was het tijd om ons weer voor te bereiden op nog een avondje muziek… Maar we waren pas vrij laat weg, alle drie best een beetje moe, dus deze avond hebben we het niet laat gemaakt. We zijn met de laatste trein terug naar huis gegaan en hebben daar nog even samen wat gedronken.  En toch gingen we weer te laat ons bed in… *zucht*

Op zondagochtend verwacht je lekker lang uit te slapen, maar ik denk dat ik dat toch verleerd ben want ik was aardig vroeg wakker… Nou ja, dan er maar uit. Ik ben mijn liefvriendje gaan wekken, we hebben samen koffie gedronken en toen was het voor hem tijd om aan het werk te gaan… Tja, soms kan dat niet anders en moet er in het weekend het één en ander worden afgemaakt. Het viel allemaal ook nog eens een beetje tegen, want hij is tot kort voor het avondeten bezig geweest, terwijl hij had verwacht binnen een paar uur klaar te zijn. Niets aan te doen, en de plannen om ’s middags even de stad in te gaan hebben we dus niet uitgevoerd. Het was ook wel heel erg warm, dus mijn lief en kids toonden ook niet echt veel interesse in toch nog maar even gaan. In plaats daarvan werd het een heerlijk luie middag in de tuin. Met een boekje, laptop, wordfeud en een hapje en drankje werd het een echte ‘lazy Sunday afternoon’. Mijn liefvriendje was in de woonkamer, waar het niet zo heel erg warm was, aan het werk en werd door mijn lief en mij van natjes en droogjes voorzien. Gelukkig was er voor het eten ook voor hem tijd om even lekker te relaxen.

Met een lekkere barbecue sloten we een hele warme middag af. En ja, ik val in herhaling, ook de zondagavond zijn we op stap gegaan. We waren nog maar net in de stad of we kwamen al lieve bekenden tegen. Wat een gezellige boel werd dat zeg ! Lekker kletsen, lachen en bier drinken, de avond vloog voorbij ! Voor we het wisten was het al weer tijd om een taxi te zoeken en huiswaarts te gaan. En daar ging ons feestje nog even door…

Mijn mannen hadden honger…hmm, is dat niet standaard na bier drinken ? Dus wat doe je dan als ‘goej vrouw’ ? Juist, dan zet je de frituurpan aan, gooit er wat bitterballen en frikadellen in en het ‘mansvolk’ is weer helemaal gelukkig… *grijns*

Toen het tijd werd om te gaan slapen, en mijn lief als eerste aanstalten maakte om naar bed te gaan, zei hij me dat hij het helemaal oké vond als ik die nacht bij mijn liefvriendje zou slapen. Wow… dat voelde als een heel mooi kadootje ! Ik ben dus bij mijn liefvriendje in het logeerbed gekropen en heb als een blok geslapen. Een paar uurtjes in ieder geval, want met z’n tweetjes in een heel smal bed, en allebei veel willen omdraaien, ging niet helemaal voorspoedig. Maar goed, als dat alles is… knus was het in ieder geval wel !

De volgende ochtend zijn we lang blijven liggen. Iedereen sliep uit, het was al best laat voordat we de eerste voetstappen op de trap hoorden. Jongste kwam eens kijken of we al wakker waren… Zo langzaam aan kwam het huis tot leven, werd iedereen wakker en kwamen alle gezinsleden één voor één naar beneden voor koffie en een ontbijtje. Omdat mijn liefvriendje ’s avonds vanaf mijn huis naar zijn buitenhuis zou gaan, maar nog niet alle benodigde spullen bij zich had, zijn hij en ik ‘even’ op en neer naar zijn huis gereden om die op te halen.

Toen we terugkwamen zijn we met z’n drietjes nog een paar uurtjes de stad in gegaan, om nog even een laatste biertje drinken, naar muziek te luisteren en op die manier een fantastisch festival af te sluiten. Thuis heeft mijn lief heerlijk gekookt, hebben mijn liefvriendje en ik nog wat dingen geregeld voor leuke uitjes in de nabije toekomst en hebben we met z’n drieën een serieus gesprek gevoerd. Soms is het even nodig om wat dingen op een rijtje te zetten, die dingen zakelijk te bekijken en afspraken te maken zodat het voor iedereen goed en fijn blijft voelen. Wij drieën doen dat best erg goed (al zeg ik het zelf…) !

En toen was het weekend echt ten einde… Mijn liefvriendje is naar zijn buitenhuis vertrokken, we hebben nog wat opgeruimd in en om het huis en daarna is mijn lief alvast gaan slapen. Ik ben alvast aan dit blog begonnen en terwijl ik aan het schrijven was heb ik me telkens weer zitten bedenken dat het toch wel heel bijzonder is allemaal. Het gaat echt niet allemaal vanzelf, maar zoals ik hierboven al schreef, wij doen het best wel erg goed !

(buiten alle gezelligheid en het goede gevoel dat dit weekend zo duidelijk aanwezig was, was er ook drukte en onrust… Niet door ons of onze situatie, maar door het verdrietige feit dat het heel slecht gaat met onze (schoon-)vader en opa… Hij ligt in het ziekenhuis, en wordt niet meer beter. Zoals het er nu naar uit ziet rest hem nog maar heel weinig tijd. Heel verdrietig allemaal, maar wat ons sterkt is de wetenschap dat hij er zelf volledig vrede mee heeft. Hij is klaar met het leven en vindt het niet erg,  maar ergens zelfs een bevrijding, om te gaan…  Vooral voor mijn lief was dit dus een weekend met dubbele gevoelens… enerzijds de saamhorigheid en het goede gevoel van ons drieën, anderzijds het verdriet en de zorgen om zijn vader. Gelukkig heeft mijn lief, ondanks die zorgen en het geregel wat nu nodig is, genoten van alle fijne en mooie dingen… We gaan een verdrietige, onzekere en hectische periode in. We weten wat er gaat gebeuren, en kunnen alleen maar hopen dat het in alle rust en vrede zal gaan…)

Twaalf

25 mei 2000… Ons vierde kindje werd geboren. Na een pittige bevalling kwam hij uiteindelijk op de operatiekamer ter wereld. Een prachtig mannetje, dat meteen al klaarwakker was. En wakker bleef, want slapen, dat vond hij maar niets. Vooral alleen slapen was niet leuk. Het liefst sliep hij bij ons, en later bij zijn grotere broer op de kamer. Tot op heden is dat het geval…

Een echt gezelligheidsdier, als baby al. Het liefst was hij overal bij. Alert, druk, en heel snel met alles. Pas later bleek dat ook dit kind een bijzonder kind is. Een kind dat het leven soms niet snapt en het overzicht makkelijk kwijt raakt. Een heel lief en gevoelig kind. Een kind dat structuur nodig heeft, maar bovenal een heleboel aandacht, positiviteit en liefde. Gelukkig is dat laatste in ons gezin in overvloed aanwezig. Als benjamin heeft hij toch wel een heel speciaal plekje bij ons allemaal…

 

Nu hij op weg is naar de puberteit, groeit hij enorm. Niet alleen in lengte, hoewel dat ook erg snel gaat (nog even en ik ben echt de kleinste bij ons thuis), maar vooral als mens. Hij maakt grote sprongen, gaat steeds beter met moeilijke dingen om en stapt de grote boze buitenwereld in met veel humor en een open blik. Zijn lagere schooltijd zit er bijna op, een nieuwe fase breekt aan. Hij wordt een echt mens, zoals wij altijd zeggen…

12 jaar… een geweldig kind, dat verbazingwekkend hard groeit, dat grote stappen zet, en op wie we enorm trots zijn. Hij is een kanjer, onze jongste !

Moeilijk...

Als je gevoel je in de war brengt

Als je niet begrepen wordt

Als woorden niet kunnen zeggen wat je bedoelt

Dan wordt het wel heel erg moeilijk

Als monologen het gesprek vormen

Als alles bij je wordt teruggelegd

Als dat wat je goed dacht niet goed blijkt te zijn

Dan wordt het wel heel erg moeilijk

Als aannames de waarheid zijn

Als verweer in de kiem wordt gesmoord

Als gewoon luisteren niet meer lukt

Dan wordt het wel heel erg moeilijk

Als je het gevoel hebt alleen te staan

Als delen niet vanzelfsprekend is

Als je twijfelt of je het goed ziet

Dan wordt het wel heel erg moeilijk

Als je keuzes niet van jou zijn

Als je standpunt geen standpunt mag zijn

Als je zoveel aan je hoofd hebt

Dan wordt het wel heel erg moeilijk

Als je op een keerpunt staat

Als je niet weet wat te doen

Als geluk niet gelukkig is

Dan wordt het wel heel erg moeilijk

Dan IS het wel heel erg moeilijk...

Weer eens wat anders...

Rustige weekenden zijn zeldzaam de laatste tijd, maar deze keer had ik er zowaar één ! Ik ben nog aan het bijkomen van zoveel rust…*grijns*

Afgelopen donderdag was het Hemelvaartdag, een vrije dag voor allemaal, en deze dag waren we dan ook allemaal samen. Na een lekker rustige start, met koffie en wat huishoudelijke klussen, was mijn liefvriendje vroeg in de middag namelijk ook van de partij, gezellig ! We zijn samen even de stad in gegaan, en weer thuisgekomen met heel andere aankopen dan eigenlijk de bedoeling was !

’s Avonds was het tijd voor theater ! Samen met mijn twee mannen heb ik een spetterende musical gezien. Hoewel… niet helemaal… Na de eerste akte en een lekker wijntje zaten we weer op onze stoelen, maar het duurde wel erg lang voordat het stuk weer verder ging. Er waren ‘omstandigheden’ die de aanvang van de tweede akte vertraagden, maar wat dat nu precies inhield, we hadden geen idee. Even later kwam een medewerker van het theater ons mededelen dat de tweede akte niet meer gespeeld ging worden. De hoofdrolspeler was geblesseerd geraakt en kon niet verder. Zijn understudy werd in een sneltreinvaart gekleed en geschminkt om het over te nemen, maar er gebeurde een ongelukje op het toneel, waarbij hij zijn neus brak. Twéé hoofdrolspelers uit de running dus, en meer waren er niet voor handen…

Wat een pech, niet in het minst voor die twee jongens natuurlijk. Nou ja, zulke dingen kunnen gebeuren. We zijn dus maar naar huis gegaan en hebben daar gezellig nog wat gedronken. Mijn liefvriendje en ik hadden, en dat is altijd heel fijn en heel lief van mijn lief, nog even wat tijd voor ons samen voordat hij, heel laat, weer naar huis ging.

Ook vrijdag was een vrije dag, en na een onrustige nacht ben ik dus ’s ochtends maar wat langer blijven liggen. Het was mooi weer, dus mijn plannen om iets aan de tuin te gaan doen konden ten uitvoer worden gebracht. Mijn lief was met de twee oudste jongens al begonnen met het zware werk en ik ben daarna verder gegaan met de rest. Oude planten eruit, alvast bedenken wat er voor in de plaats moet komen, de rest van de tuin fatsoeneren, vegen, dat soort dingen. Het zag er al direct een stuk netter uit, dus we hadden eer van ons werk.

Na een luie avond op de bank (altijd lekker), weer een nacht vol dromen en pas tegen de ochtend inslapen, begon de zaterdag moeizaam. Gelukkig was het weer ook nu prima, dus ik kon verder met mijn tuin. Na een bezoek aan het plaatselijke tuincentrum heb ik een lavendeltuintje aangeplant. Lavendel is altijd goed, makkelijk in onderhoud, leuk om te zien en het ruikt zo heerlijk ! Buiten dat geeft het me altijd een beetje een vakantiegevoel...

Het moet allemaal nog een beetje groeien en verwilderen (ik houd niet van die hele nette aangelegde perkjes) maar het is al heel leuk. Ik had dus best eer van mijn werk !
 

Samen met mijn lief en de twee jongsten ben ik ’s avonds naar de bioscoop geweest. Wij zijn allemaal enorme Tim Burton-fans, en als er dan een nieuwe film uitkomt, moet je die natuurlijk gaan zien ! We hebben genoten van zijn nieuwste creatie, ‘Dark Shadows’, met in de hoofdrol, zoals gewoonlijk in Burton-films, Johnny Depp (yes !). Een geweldige film, met prachtige kostuums en grime, mooie special effects en een grappig verhaal. Met popcorn, cola en andere lekkernijen hebben we ons prima vermaakt.

Zondagen zijn vaak lummeldagen. En deze zondag was precies zo’n dag. Met niets anders in de planning dan een gezellig verjaardagsfeestje, waar ik ’s middags even naar toe ben gegaan, was dit een dag van rondhangen, lekker niets hoeven en genieten van de zon. Toen tegen de avond een enorme bui losbarstte en we noodgedwongen naar binnen moesten, was dat eigenlijk best een goede afsluiting van dit rustige weekend.
 
Na lekker te hebben gegeten, samen op de bank wat tv te hebben gekeken, en een fijn telefoongesprek met mijn liefvriendje, zat het lange weekend er weer op. Nu op naar het volgende, en dat is al heel snel, want het Pinksterweekend is al in zicht, en dat wordt er weer één van lekker samen zijn, een feestje vieren, op stap met mijn mannen, veel muziek en vooral volop genieten !

(En die musical ? We werden de volgende dag al gebeld door het theater, en we mogen de voorstelling volgende week in een andere stad opnieuw, en dan helemaal, gaan bekijken. Goed geregeld dus, en weer een leuk vooruitzicht !)

Bange dromen

Soms heb je van die nachten dat je aan één stuk door droomt. En geen leuke dromen, nee helaas niet, ik bedoel van die dromen waaruit je verschrikt en met een bonzend hart wakker wordt. Vaak weet je direct al niet meer wat je nu precies hebt gedroomd. In sommige gevallen herinner je je alles nog tot in detail, en dan suddert zo'n droom vaak de hele dag nog na.

Soms heb je van die nachten dat je aan één stuk door droomt. Is het niet zo, dat je in je dromen verwerkt wat je overdag meemaakt ? Hmm, als dat zo zou zijn, gebeuren er toch een hoop dingen in mijn leven waar ik niets van mee krijg.Want sommige dingen die ik droom slaan echt helemaal nergens op.

Soms heb je van die nachten dat je aan één stuk door droomt. Is het dan zo, dat je in je dromen bezig bent met wat er zich in je onderbewustzijn afspeelt ? Of dat je angsten zich in je dromen duidelijk laten zien ? Daar geloof ik dan weer wel in. Want mijn meest bange dromen zijn dromen over dingen die wel degelijk een rol spelen in mijn leven, over dingen die wel degelijk te maken hebben met mijn angsten.

Soms heb je van die nachten dat je aan één stuk door droomt. Van die nachten waaruit je dodelijk vermoeid wakker wordt. Van die nachten die geen energie opleveren, waardoor je de hele volgende dag moe blijft, met een onbestemd gevoel rondloopt en waardoor je dromen, terwijl je al lang wakker bent, alsmaar door je hoofd blijven spoken.

Soms heb je van die nachten... *zucht*